Brief van een moeder ,voor haar
zoon!
Het is reeds lang geleden,maar toch ik weet nog precies hoe het
was.
Jou in mij voelen groeien,ik had nooit gedacht dat jij mijn zoon.
Want ik voelde met gans mijn lichaam en geest het wordt een
jongen.
En niemand kon mij op andere gedachten brengen.
Ik droomde hoe je zou zijn het evenbeeld van je papa leek mij
wel leuk.
Ja met dezelfde mooie bruine ogen en dat zwarte haar dat krulde
in de nek.
Ja zo zag ik jou,uren heb ik met jou gepraat in die hete zomer
1976.
Niet wetend hoe ik mij zou draaien ,mens wat was ik rond ,
ik kon mijn voeten niet meer zien,en dat moest nog tot 2nov.
En we waren pas augustus,maar ik hield vol ook al was ik alle
dagen ziek.
Ik braakte al sinds de eerste dag en zou het blijven doen tot de
bevalling.
Eindelijk na 38 uren zwoegen,daar was je dan een flinke baby.
Liefst 4.100kg en 60 cm lang!
O! wat was je groot je kon meteen al kleertjes aan voor baby's
van
1 maand oud,je had van die mooie bruine ogen en je haartjes waren
donker en het krulde in je nekje het was net als in mijn droom.
Ik kon nog steeds niet geloven dat je er was,uren keek ik naar
jou ,
ik ging voelen aan je zachte huidje je rook zo lekker,naar baby
ja je leest het goed.
Het was een lekker geurtje die kun je niet beschrijven gewoon enig.
Het was gewoon genieten wat een wonder,twee mensen hadden dit
gemaakt.
Mijn zoon dit is een brief naar jou toe,ik koester de momenten
nog steeds.
Ook al is het 30jaar geleden,je bent en blijft mijn baby.
Het resultaat van onze liefde,wij zullen er altijd zijn voor jou
.
